بدون عنوان

اگر چه طریقه ساختار خانواده در زمان‌های مختلف با هم تفاوت دارد اما هنوز اصول اساسی روش‌های درست تربیتی توسط والدین، به‌طور مشترک باقی مانده است.

کودکان برای احساس امنیت، نیاز دارند هدایت و محدود شوند. وقتی کوچک‌تر هستند باید محدودیت بیشتر و آزادی کمتری داشته باشند و همچنین مسئولیت‌های کوچک‌تری به آنها داده شود. هر چه بزرگ‌تر و بالغ‌تر می‌شوند، باید انتخاب‌ها، آزادی و مسئولیت بیشتری به آنها واگذار شود و آزادی و مسئولیت آنان همزمان و متناسب با هم بیشتر شود. همچنان برای آنها محدودیت‌هایی قائل شوید ولی آزادی را هم برایشان مهیا کنید.

در نتیجه کودکان به شما اعتماد کرده و از توانمندی‌های سالمی برخوردار خواهند شد اما اگر کودکان از همان ابتدا از انتخاب و آزادی‌های نامحدودی برخوردار شوند، از کودکی یاد می‌گیرند که هر چه می‌خواهند، باید داشته باشند.

آنها از قوانین و مسئولیت‌ها آزرده خاطر ‌شده و فکر می‌کنند که شما می‌خواهید آزادی آنها را سلب کنید و در محدودیت قرار دهید. هنگامی که محدودیت‌های منطقی برایشان قائل می‌شوید، فکر می‌کنند که می‌خواهید حق انتخاب را از آنان بگیرید.

آنها در این شرایط از شما پاداش کاملی انتظار خواهند داشت و قبل از اینکه آمادگی مواجهه با مسئولیت را داشته باشند، همانند بزرگسالان رفتار خواهند کرد. در نوجوانی و سنین بلوغ، انتظارات بسیار معمول و روزمره از آنها باعث خشم، افسردگی و حتی نافرمانی آنان خواهد شد. صراحتا باید گفت به‌اصطلاح لوس و بچه ننه بار خواهند آمد.